Een droom in de natuur

Oorspronkelijk was dit een jachthuis. Het huis werd rond 1885 gebouwd voor de familie Pol Roger. Wellicht de stichter zelf van het champagnehuis realiseerde hier zijn droom. In 1885 was Pol Roger 54 jaar oud. De neoclassicistische stijl van het huis sluit aan bij het Second Empire en de stijl van de Avenue de Champagne in Epernay. Het huis is afgebeeld op verschillende postkaarten uit 1905. Het heeft hoge ramen die uitkijken op de vier windstreken. De lange schuur beschermt het huis aan de noordzijde.

.

 

De ligging op een afgelegen plek in het groen was het privilege van stedelingen die hun sociale en professionele verplichtingen achter zich wensten te laten om even helemaal weg van de wereld te zijn. Bescheiden van omvang, volledig gericht op het landschap, was het ontworpen om de natuur volop te kunnen ervaren. Je hoort er herten, reeën, everzwijnen, vossen, uilen, eenden, kraanvogels, houtsnippen en gierzwaluwen en nog veel meer.

 

De familie Pol Roger kwam hier oorspronkelijk te paard, samen met jachtvrienden. De laarzen werden uitgetrokken in de kleine inkom die speciaal voor dit doel was ingericht met een bank, de kapstok in schoolstijl erboven bood haken voor een tiental jassen. Er was een stal voor de paarden, een klein woonvertrek voor de stalknecht, de hoekschuur werd gebruikt om er hout te zagen en op te slaan (en om de jachtbuit te versnijden).

Oorlogsjaren

Na de Eerste Wereldoorlog verscheen de auto in Epernay en Bournonville. Jagers kwamen voortaan met de auto. Ze gebruikten de stal niet meer en zelfs het huis verloor iets van zijn charme. Mensen sliepen er niet meer, of slechts zeer zelden. Toen kwam de Tweede Wereldoorlog. Bournonville was even het toneel van een hevige strijd waarbij meer bepaald Senegalese ’tirailleurs’ sneuvelden, zo blijkt uit het verslag van een officier. Bournonville ligt vlakbij de D982, die de zogenaamde verboden zone afbakende, een speciale status in de door de Duitsers bezette zone.